الگويي براي شكست ديكتاتوري
عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و تحليلگر سياسي
بعداز برگزاري گردهمايي سالانه مقاومت ايران در پاريس كه با موفقيت و
شكوه هرچه بيشتري برگزار گرديد. مجددا شاهد صحنهيي از واكنشهاي رژيم حاكم بر
ايران مواجه هستيم كه از هر نظر تماشايي است.
اين گردهمايي كه همزمان با پروسه امضاي قرارداد 5 ميليارد دلاري رژيم با
شركت توتال فرانسه و يك روز بعداز حضور وزير خارجه اين رژيم در فرانسه برگزار شد،
آنچنان زلزلهيي را بين جناحهاي دروني رژيم به راه انداخته كه تا نوشتن اين مقاله
به شدت ادامه دارد. زيرا اين رژيم قبل از همه پيام اين گردهمايي را دريافت كرده كه
نقطه عطفي است بر پيشروي مقاومت در عرصه داخلي و بينالمللي عليه رژيم ولايت فقيه
حاكم بر ايران.
تقريبا هيچ مقام يا رسانهيي از اين حكومت باقي نمانده كه در خصوص
برگزاري اين گردهمايي و معنا و مفهوم آن، كمااينكه ضعف و درماندگي رژيم در دوران
جديد، به طرق مختلف دهن به اعتراف نگشوده باشد و عجز و لابه نكرده باشد.
شايد از همه جالبتر، سرمقاله روزنامه كيهان، زبان حال علي خامنهاي باشد
كه تحت عنوان ”صداي پاي دشمن” توضيح داده كه منظورش از ”دشمن” مقاومت ايران
و به طور مشخص ”مجاهدين خلق” است. اين ”حس كردن” صداي پاي مجاهدين در چند ماه اخير
در مجالس دروني و بعضا مطبوعاتي رژيم، بهخصوص بعداز گردهمايي پاريس شدت هرچه
بيشتري داشته است.
