در حمايت از مردم ايران چه بايد كرد؟
بني
آدم اعضاي يكديگرند
كه در
آفرينش ز يك گوهرند
چو
عضوي به درد آورد روزگار
دگر
عضوها را نماند قرار
سعدي
عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و
تحليلگر سياسي
اكنون در برابر چشمان مردم جهان، مردم ايران در
مبارزه براي رهايي از چنگال ديكتاتوري مذهبي حاكم بر كشورشان به پا خواسته‌اند و
عزم جزم كرده‌اند كه آن را به زير بكشند.
آنها از گام ”بايد” در اين مسير عبور كرده و در
برداشتن گام ”توانستن” آن چيزي كم ندارند. زيرا يك مقاومت سازمانيافته با تجربه و
ريشه‌دار را در پشت خود دارند. آنها اين بار مصمم شده‌اند كه گام نهايي خود را
براي سقوط ديكتاتور بردارند و آن را از روزهاي پاياني سال 2017 آغاز كرده‌اند.
آنها از ظلم ديكتاتور به ستوه آمده و كارد به استخوانشان رسيده است. نه تنها از يك
زندگي آزاد محروم شده‌اند بلكه به گرسنگي كشيده شده‌اند. به طوري كه روزانه
شاهد هستيم شماري از مردم اقدام به خودكشي يا كشتن فرزاندن
خود مي‌كنند. شماري جسم خود يا اعضايي از بدن خود را با قيمتي ارزان در معرض فروش
مي‌گذارند. خيلي‌ها تن به كار طاقت فرسا مي‌دهند و بسياري نيز در اينگونه كارها
سلامتي خود را براي هميشه از دست مي‌دهند. بسياري هستند كه اموالشان توسط باندهاي
حكومتي غارت شده و شماري قابل توجهي نيز توسط پاسداران رژيم به طور روزانه به قتل
مي‌رسند.
مردم اين بار به ميدان آمده‌اند تا براي هميشه به
ظلم و ستم ديكتاتوري پايان دهند. به رغم وضعيت بد معيشتي‌شان. شعار اصلي آنها سرنگوني ديكتاتور است. آنها در قيام
اخير شعار مي‌دادند: «مرگ بر ديكتاتور، مرگ خامنه‌اي، مرگ بر روحاني». آنها به
تجربه دريافته‌اند كه در اين رژيم هيچ اصلاح‌طلبي وجود ندارد. اصلاح‌طلبي فريبي
بيش نيست. آنها به خوبي دريافته‌اند كه اصلاح‌طلبان قلابي در اين رژيم
بيشتر از اصولگرايان به بقاي ديكتاتوري مذهبي حاكم خدمت كرده‌اند. هم مردم را از
حركت بازداشته‌اند، هم بنيانگذار و مجري صدور بنيادگرايي و تروريسم و اعدام و
شكنجه و غارت اموال مردم و همچنين مغز متفكر بمب اتم و توليدگر آن بوده و هستند و
هم جامعه جهاني را فريفته تا در طول ساليان گذشته، در كنار رژيم ملاها قرار گيرند.
