نگاهي به فتواي خميني براي
قتل عام مجاهدين (PMOI/MEK)
به قلم عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و تحليلگر سياسي
29 سال قبل در چنين ايامي، در
ايران تحت حاكميت ملاها، قتل
عام زندانيان عضو مجاهدين (PMOI/MEK)
همچون ابر تيره و تاري سراسر آسمان ايران
را فراگرفت. شدت و سرعت اين قتلعامها به گونهيي بود كه نه تنها خانوادههاي
مجاهدين(PMOI/MEK) بلكه ديگر خانواده زندانيان نيز نگران از
سرنوشت فرزندان خود كه براي نجات مردم در صفوف مجاهدين(PMOI/MEK) فعاليت كرده بودند و اكنون دستگير
و به زندانهاي مخوف اين رژيم افكنده شده بودند، دنبال اين بودند كه علت اين كار را
دريابند. اما هيچ فريادرسي نمييافتند. زيرا جامعه جهاني به بهانه قطعنامه 598 كه
خميني آن را در وحشت از سرنگوني قريبالوقوع خود به دست مجاهدين(PMOI/MEK)
پذيرفته بود، چشم را بر روي اين نسل كشي تاريخي فرو بسته بود.
در ابتدا اضداد مجاهدين(PMOI/MEK) و در پشت سر
آنها رژيم ملاها اينگونه وانمود ميكردند كه اين اعدامها پاسخ رژيم ولايت فقيه به
عمليات بزرگي بود كه ارتش
آزاديبخش ملي ايران و مجاهدين(PMOI/MEK) در روزهاي آخر
ماه ژوئيه همان سال انجام داده است. اما ديري نپائيد كه اين ادعا همچون كف بر روي
آب محو گرديد و بر اساس منابع مختلف مشخص گرديد كه اين قتل عام بر اساس فتواي
ضدانساني و ضداسلامي خميني عليه مجاهدين(PMOI/MEK) از مدتها قبل
صادر شده بود. زيرا خميني و رژيمش از ابتدا تاكنون مجاهدين(PMOI/MEK)
را يگانه تهديد جدي خود ميداند كه روي موضع تغيير ناپذير ”سرنگوني” اين رژيم
استوار ماندهاند.
اخيرا نيز وزير اطلاعات پيشين اين رژيم، علي فلاحيان در
مصاحبه با يك رسانة دولتي گفت که حكم قتل عام زندانيان مجاهد(PMOI/MEK)
در سال 1988 از قبل توسط خميني صادر شده بود. وی گفت: ”در رابطه با مجاهدين(PMOI/MEK)
و تمام گروههایی كه محارب هستند حكم خمینی، حكم اعدام است و به تأكید می گفت
احتیاط از این طرف بكنید... اینها همیشه حكمشان اعدام است چه قبل و چه بعد از سال
1988” (آپارات 24/4/96 ). بر
اساس اين فتوا، بيش از 30 هزار تن از اعضاي مجاهدين(PMOI/MEK) در ظرف كمتر از
سه ماه حلق آويز شدند.
