مروري بر اشغال عراق توسط رژيم ايران
نگاهي به انتخابات جديد عراق قسمت 1-2
عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و تحليلگر سياسي
عراق با اكثريتي شيعه (در برابر سنيها) و در عين حال اكثريتي عرب (در برابر
كردها) همواره از ويژگيهاي اخصي برخوردار بوده و اين امر باعث شده در قرون گذشته
صحنه روياروييهاي زيانباري در منطقه شده باشد.
با روي كار آمدن رژيم ديكتاتوري مذهبي در ايران در سال 1979 اين كشور نخستين
هدف كشورگشايي خميني بود. تهديدات آيتالله خميني عليه كشور عراق زمينهساز يك جنگ
هشت ساله گرديد كه بيشاز يك ميليون كشته برجاي گذاشت.
پذيرش قطعنامه 598 شوراي امنيت سازمان ملل توسط خميني و سركشيدن جام زهر آتش
بس، (به علت ترس از خطر سرنگوني قريبالوقوعي بود كه از جانب ارتش آزاديبخش ملي
ايران متوجه رژيم ملاها شده بود)، هرگز نتوانست به صلح بين دو كشور بيانجامد. لذا
بعداز امضاي اين توافقنامه، خميني و بازماندگانش هدف توسعهطلبانة خود را پي
گرفتند.
سقوط دولت صدام حسين به دنبال حمله نيروهاي ائتلاف بينالمللي به فرماندهي
امريكا به عراق، يك فرصت طلايي براي رژيم ملاها بود تا با نزديكي صوري به ائتلاف
مزبور، عراق را به اشغال خود درآورد. امري كه متاسفانه صورت گرفت و بر اثر آن عراق
به سرنوشت دردناكي گرفتار شد كه وضعيت موجود حاصل آن است.
