جنگ گرگها در ايران (2-2)
ضرورت
سرنگوني رژيم و راه حل براي آن
عبدالرحمن مهابادي،
نويسنده و تحليلگر سياسي
شدت درگيري گرگها در حلقه اخير خود بسيار بيشتر از
هفتههاي منتهي به نمايش انتخاباتي در بهار گذشته است. زيرا در آن ايام بر كسي
پوشيده نبود كه دريدن همديگر براي رسيدن به كرسي رياست جمهوري بوده و يك امر
گذراست. كما اينكه ديديم از اين همه افشاگريهايي كه باندهاي حاكم عليه هم در آن
ايام كردند، مردم ايران نه تنها هيچ بهرهيي نبرد، بلكه بر ايران بلازدة بلا
افزوده شد. زلزله اخير در غرب ايران بهترين گواه براي اين حقيقت است كه اين رژيم
در طول 38 سال حاكميت خود مردم را به طرق مختلف به گروگان گرفته و آنان را از
ابتدائيترين مايحتاج و ضروريات يك جامعه انساني محروم نگه داشته است.
صداي درهم شكستن استخوانهاي اين رژيم فرتوت را ميتوان
در نامة اخير احمدينژاد به خامنهيي را شنيد. آنجا كه مينويسد: ”امروز
شرایط کشور بسیار خطیر... است... بهدلیل غفلت مسئولان و اثرگذاری برنامههای دشمنان،
بحرانهای رکود بیسابقه اقتصادی، نقدینگی، بانکی، بیکاری، فقر و فاصله طبقاتی و
تولید به وضعیت حادی رسیده و هر لحظه ممکن است کشور و مردم را با شرایط غیرقابل
پیشبینی و مدیریت مواجه سازد. فشار سنگین و بیسابقه اقتصادی، تبلیغی و عاطفی در
کنار فشارهای سیاسی، روحی و روانی، بسیاری از مردم و خانوادهها را در معرض آسیبهای
جدی و در هم شکستگی قرار داده و فضای آینده را در ذهن عموم مردم بهخصوص جوانان
عزیز تیره ساخته است”.
