پاشنه
آشيل رژيم ايران!
به قلم عبدالرحمن مهابادي،
نويسنده و تحليلگر سياسي
از هنرهاي ضدانقلابي و نامشروع رژيم خونريز
حاكم بر ايران كه در آن يد طولا و مهارت فراون دارد اين است كه با هر جنايتي، ميخواهد
جنايت ديگري را تحت الشعاع قرار دهد. براي نمونه از همان ابتداي روي كار آمدنش در
سال 1979 خميني جنگ عليه عراق را برافروخت تا سركوب آزاديها و مطالبات برحق مردم
را با آن بپوشاند و سيستم ديكتاتوري مذهبي خود را به طور همزمان برپا نمايد. خميني
خوب ميدانست كه دشمن اصلياش كيست! او اين دشمن را نه امريكا، شوروي، عراق و
ياجنبش كردي و ...، بلكه نيروي اصلي اپوزيسيون يعني مجاهدين خلق اعلام كرد. از اين
رو از همان روز نخست بنا را بر قتل عام و نسل كشي مجاهدين گذاشت. زيرا خوب ميدانست
كه تا يك مجاهد خلق زنده است رژيمش پا نميگيرد. كمااينكه هرگز اين رژيم پا نگرفت
و تثبيت نشد و اكنون صحت اين واقعيت و همچنين حقانيت مجاهدين را همه به چشم ميبينند.
خميني بقاي خود را بر
فناي مجاهدين بنا نهاد و تاكنون اين امر نقطه كانوني سياست و استراتژي رژيمش را
تشكيل داده است. در سلسله جناياتي كه تا به امروز نيز ادامه دارد، قتل عام
زندانيان سياسي در سال 1988 جايگاه ويژهيي دارد. خميني با سواستفاده از بحرانها و
تحولات سياسي منطقه و همچنين چشم فروبستن دولتهاي غرب بر روي نقض حقوق بشر در
ايران، فتوايي را كه از قبل براي نسل كشي مجاهدين صادر كرده بود توسط دژخيماني
همچون ابراهيم رئيسي و مصطفي پورمحمدي و .... به مرحله اجرا درآورد و در مدت زماني
كوتاهتر از دو تا سه ماه، بيش از 30 هزار تن از زندانيان سياسي را به جوخه اعدام
سپرد.
