نظرة إلى مرحلة جديدة ولاعبيها!

نظرة إلى مرحلة جديدة ولاعبيها!

عبدالرحمن مهابادي كاتب ومحلل سياسي

أخذت تطورات المنطقة في المرحلة الجديدة منحىً تصاعدياً مرشحاً للزيادة. إن هذه التطورات التي تتركزعلى النظام الإيراني ودوره في المنطقة يشمل لاعبيها ماعدا المواطنين: النظام الإيراني والمعارضة الإيرانية ودول المنطقة والدول الغربية التي تمثلها آمريكا.

هناك في إيران مرشحان رئيسيان في الإنتخابات الرئاسية ظهرا على حلبة الانتخابات بعد الحصول على موافقة «علي خامنئي» وهما يشكلان مادة الصراع على السلطة داخل الحكم فيما يتحين المواطنون الطافح كيل صبرهم الفرصة بغية السيطرة على المشهد على غرار الإنتخابات عام 2009 لكي يحولوا مشهد الانتخابات إلى حرب بين المواطنين والنظام الدكتاتوري الحاكم في إيران. وفي حال حصول ذلك هذه المرة فمن المستيحل وقوف النظام أمامهم.لان العامل الدولي اي عهد «باراك اوباما» قد رحل. ذلك العهد الذي كان ينتهج سياسة وستراتيجية المساومة والتسامح والصفقة مع النظام الإيراني ومنع نضوج الإنتفاضة ليصل المواطنون إلى كنس النظام برمته. وتعلم أجنحة النظام الداخلية جيدا أن الأغلبية الساحقة للشعب الإيراني غاضبون على النظام وقلوبهم محتقنة بالسخط والغيظ  المكتوم بين الظالم والمظلوم منذ سنوات. فلذلك أعلن رموز النظام من كلا الجناحين مرارا وكرارا أن إنتفاضة شعبية هي الخط الأحمر! ومن جانب آخر دعت المعارضة الإيرانية  التي قاطعت هذا العام ومثل الأعوام السابقة إنتخابات النظام المواطنين إلى عدم المشاركة في الإنتخابات.

نگاهي به دوران جديد و بازيگران آن!

نگاهي به دوران جديد و بازيگران آن!

عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و تحليلگر سياسي

در دوران جديدي كه منطقه با آن روبروست تحولات هر روز شتاب بيشتري به خود گرفته و شتابهاي هرچه بيشتري را نيز در چشم‌انداز خود دارد. اين تحولات كه روي رژيم ايران و نقش آن در منطقه متمركز است بجز مردم بازيگران آن عبارتند از، رژيم ايران، اپوزيسيون ايران، كشورهاي منطقه و كشورهاي غرب به نمايندگي امريكا.

در ايران دو كانديد اصلي انتخابات رياست جمهوري كه هر دو با موافقت علي خامنه‌اي به صحنه آمده‌اند، صحنه جنگ قدرت درون حاكميت را تشكيل مي‌دهند كه البته مردم به جان آمده ايران دنبال فرصتي است كه از ميانة آن، صحنه را در درست گرفته و همانند انتخابات سال 2009 صحنه را به جنگ بين مردم و رژيم ديكتاتوري حاكم بر ايران بدل كند و اين بار كه شكل بگيرد محال به نظر مي‌رسد رژيم توان ايستادن در مقابل آن را داشته باشد. زيرا يك عامل بين‌المللي، يعني دوران باراك اوباما با داشتن سياست و استراتژي مماشات و بند و بست و معامله با رژيم مانع از آن شد كه قيام به نقطه بلوغ خود برسد و مردم كار رژيم را يكسره نمايند. جناحهاي دروني اين رژيم نيز خوب مي‌دانند كه اكثريت قاطع مردم ايران از اين رژيم خشمگين است و بغض فروخورده ساليان را در سينه خود دارند. از اين رو مقامات عاليرتبه وابسته به هر دو جناح بارها شكل گيري قيام مردمي را مرز سرخ خود اعلام كرده‌اند! از طرف ديگر، امسال نيز اپوزيسيون ايران انتخابات رژيم ايران را تحريم كرده‌اند و مردم را به عدم شركت در اين انتخابات فراخونده‌اند.

گامي براي ”فرزندان خدا” و نگاهي به پيامدهاي آن!

گامي براي ”فرزندان خدا” و نگاهي به پيامدهاي آن!

عبدالرحمن مهابادي. نويسنده و تحليگر سياسي

در نخستين ساعات اوليه روز جمعه 7 اوريل 2017 مهترين مركز نظامي ديكتاتور سوريه مورد حملات سنگين موشكي ارتش امريكا قرار گرفت و بر اثر آن دهها فروند هواپيماي جنگي منهدم و دهها افسران ارشد رژيم سوريه نيز كشته شدند.

 رئیس جمهوری آمریکا  ساعتی بعد از دستور حمله  به سوریه در فلوریدا  سخنان کوتاهی بیان کرد و گفت: ”بشار اسد به کودکان، زنان و افراد بی گناه حمله شیمیایی کرد و در این حمله بچه‌ها و نوزادان زیبا قربانی شدند”. وي افزود: ”هیچ فرزند خداوند نباید هدف و قربانی چنین درد و آزاری قرار بگیرد”.

همه ما مي‌دانيم كه هيچ جنايتي نيست كه در سوريه صورت گرفته باشد و رژيم ايران در آن دست نداشته باشد. اين را نماينده امريكا در شوراي امنيت سازمان ملل، نيكي هيلي نير مورد تاييد قرار داد و گفت: «اسد مسئول حملات شیمیایی، تنها طرف مقصر نیست، بلکه دولت ایران هم مسئولیت سنگینی دارد». سند اين واقعيت نيز حمايت همه جانبه اين رژيم از ديكتاتور سوريه مي‌باشد. از اين رو نمي‌توان بمباران شيميايي صورت گرفته توسط رژيم اسد در خان شيخون (از توابع شهرستان ادلب) را از آن مسثني نمود.

خطوة من أجل «أطفال الرب» ونظرة الى تداعياتها!

خطوة من أجل «أطفال الرب» ونظرة الى تداعياتها!

عبدالرحمن مهابادي. كاتب ومحلل سياسي

في ساعات مبكرة من  صباح يوم الجمعة 7 ابريل 2017 تعرضت أهم مركز عسكري لدكتاتور سوريا لشن هجمات صاروخية أمريكية ثقيلة دمرت على اثرها عشرات من الطائرات الحربية وقتل عشرات من الضباط الكبار للنظام السوري.

وبعد ساعة من أمر الهجوم على سوريا، قال الرئيس الأمريكي في فلوريدا في كلام مقتضب: «شن الديكتاتور السوري بشار الأسد هجوما مروعا بأسلحة كيميائية على مدنيين أبرياء وانتزع أرواح رجال ونساء وأطفال لا حول لهم ولا قوة.  حتى الاطفال الجميلون قتلوا بوحشية. لا يجب أن يعاني أي من أطفال الرب مثل هذا الرعب أبدا».

كلنا نعلم أنه ليست هناك جريمة وقعت في سوريا والنظام الايراني لم يكن متورطا فيه. هذا ما أكدته سفيرة أمريكا في الأمم المتحدة نيكي هيلي وقالت: «الأسد مسؤول الهجمات الكيماوية، انه ليس المقصر الوحيد بل الحكومة الايرانية تتحمل مسؤولية كبيرة أيضا».  والدليل على هذه الحقيقة هو دعم النظام الايراني الشامل للطاغية في سوريا. ولذلك لا يمكن استثناء القصف الكيماوي من قبل النظام الأسدي على خان شيخون في ادلب من ذلك.

گامي مهم در جهت آينده‌يي بهتر!

گامي مهم در جهت آينده‌يي بهتر!

عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و تحليلگر سياسي

هرچند كه دير شده اما لابد بايد مدتي مي‌گذشت تا اين ”مسئلة مهم” به نقطه‌يي برسد كه كشورهاي عرب روي آن به اجماع نظر رسيده و پيرامون آن به اتخاذ تدابيري بيانديشند. يعني مسئله خلع يد از رژيم ايران در منطقه.

از روزي كه رژيم ولايت فقيه در سال 1979 با سرقت دستاوردهاي مبارزاتي مردم در ايران به قدرت رسيد، كشورهاي عرب متاثر از سياستهاي كشورهاي غرب در رابطه با رژيم جديد حاكم بر ايران, نگرشهاي متفاوتي داشتند و هر كدام به فراخور موقعيت داخلي و جغرافيايي خود با اين رژيم تنظيم مي‌كردند. در عين حال آنها بر اين امر واقف بودند كه رژيم تازه به دوران رسيده حاكم بر ايران يك رژيم توسعه‌طلب و متجاوز با مدل ”اسلام تندروانه(!)” است. زيرا علاوه بر شعارها و سياستهاي اعلام شده رژيم ايران، اين رژيم از همان آغاز آتش جنگ عليه كشور عراق را برافروخته بود.

کنفرانس اتحادیه عرب که اخيرا با شرکت سران کشورهای عرب در اردن برگزار شد، از تحولات مهمی است که گویای همین واقعیت است چرا که در آن، اکثر سخنرانها (از وزیران خارجه تا سران کشورها) از دخالتهای رژیم ایران در كشورهاي منطقه سخن گفتند و بر ضرورت هماهنگی و همکاری کشورهای عرب به‌منظور دفع شر از این رژیم تأکید نمودند. از جمله سران عربستان و اردن، نگرانیهای شدید خود را از دخالتهای رژیم ایران در امور داخلی کشورهای منطقه و برافروختن جنگ فرقه‌یی و پشتیبانی این کشور از تروریسم ابراز داشتند (روزنامه الشرق‌الأوسط ـ 8فروردین).

مریم رجوی: سرنگونی این رژیم، محتوم و اجتناب‌ناپذیر است

مریم رجوی: سرنگونی این رژیم، محتوم و اجتناب‌ناپذیر است

بزرگداشت شهیدان حماسه فروغ اشرف در ۱۹فروردین ۱۳۹۰

https://youtu.be/_NJx8ZSRgnw

https://youtu.be/pTVT_VrEVpw

هموطنان عزیز،

خواهران و برادران!

در این جا جمع شده‌ایم برای بزرگداشت ششمین سالگرد حماسه فروغ اشرف در 19 فروردین1390،

یک پایداری خیره‌کننده، یک نبرد پرافتخار و یک رویارویی نابرابر میان دست‌های خالی اما قلب‌ها و سرهای پرشور با قوای سراپا مسلح دولت دست‌نشانده ولایت فقیه در عراق.

در آن روز هاموی‌ها و زرهی‌های دشمن از روی تن‌های مجاهدین عبور کردند، گلوله‌هایشان سینه‌ها و سرهای مجاهدین را از هم شکافت و 36 مجاهد خلق جانهای بی‌تاب خود را نثار آزادی ایران کردند، اما در پایان نبرد، طرف عاجز و درمانده، خامنه‌ای بود و مالکی که در تسخیر اشرف شکست خورده بودند؛ حال آن‌که این مجاهدین بودند که به‌رغم همه داغ‌ها و جراحتها و شهادت‌ها، سرفراز و پیروز پرچم آزادی را برافراشته نگاه داشتند.

سلام بر خواهران عزیز و شهیدم؛

آسیه رخشانی، فاطمه مسیح، مرضیه پورتقی، نسترن عظیمی، فائزه رجبی، مهدیه مدد‌زاده، شهناز پهلوانی و صبا هفت‌برادران.

قهرمانانی که از همان روز، با رزم و پاکبازی و با خونهای مطهر خود، پیشاپیش هزار زن قهرمان، بنای عظیم شورای مرکزی جدید سازمان مجاهدین خلق ایران را بنیاد گذاشتند

مريم رجوي في ذكرى سنوية مجزرة أشرف عام 2011 :

مريم رجوي في ذكرى سنوية مجزرة أشرف عام 2011 :

قطع أذرع عرّاب الإرهاب في العالم أمر ضروري للسلام والهدوء في المنطقة والعالم

كلام الشعب الإيراني هو مقاطعة الانتخابات المزيّفة وصوتهم هو إسقاط نظام الملالي

لا لعمامة بيضاء ولا لعمامة سوداء في إيران

https://youtu.be/_NJx8ZSRgnw

https://youtu.be/pTVT_VrEVpw

في تجمع حاشد لاعضاء منظمة مجاهدي خلق الإيرانية في ألبانيا بمناسبة الذكرى السادسة لمجزرة اشرف التي وقعت في 8 أبريل 2011  بيد المالكي وبأمر من خامنئى، أكدت السيدة مريم رجوي رئيسة الجمهورية المنتخبة من قبل المقاومة الإيرانية على ” أنّ معظم الكوارث والدمار والفساد التي حلّت ببلدان بالشرق الأوسط، يعود مصدرها إلى التنازلات التي قدّمتها الدول الغربية وبالتحديد الولايات المتحدة إلى نظام الملالي. تصوّروا، لو كان هذا الردّ والتصدي الذي جاء جواباً للقصف الكيماوي للنظام الأسدي وقتل الشعب السوري العزّل والأطفال الأبرياء، لو كان قبل 4 سنوات في سوريا، ألم يكن وضع المنطقة وملامحه مختلف تماما مما هو عليه الآن مع 11 مليون مشرّد سوري وملايين من طالبي اللجوء؟ “