در جستجوي
سلاح!
عبدالرحمن مهابادي، نويسنده و تحليلگر سياسي
هنگامي كه مردم يك كشور با رژيم ستمگر حاكم بر كشورشان به
ته خط رسيده باشند، در جستجوي سلاح برميآيند. و اين يك امر بسيار طبيعي و مشروع
است. زيرا از آن نقطه به بعد بركشيدن سلاح عليه ديكتاتور مشروعيت مييابد و گريزي
از آن نيست. هيچ ديكتاتوري آرزومندانه از مسند قدرت كناره نخواهد گرفت. اين واقعيت
مسلم و تكراري در تاريخ انقلابات جهان است.
آيا رژيم ديكتاتوري مذهبي حاكم بر ايران به طرق نرم و مخملي
كنار خواهد رفت؟ اميد است كه چنين باشد اما شناخت واقعي از ماهيت و تاريخچه روي
كار آمدن ملاها اساسا چنين چيزي را تاييد نميكند. زيرا با روي كار آمدن اين رژيم
از سال 1979 تا الان، در ايران و خارج ايران، ميليونها نفر قرباني و دهها ميليون
نفر ديگر متضرر شدهاند. پرداختن به جزئيات اين امر نه در حوصلة اين نوشتار است و
نه به دليل روشن بودن امر، ضرورتي بر ذكر آن وجود دارد.
در حالي كه ايرانيان مخالف رژيم خود را براي حضور در
گردهمايي سالانه مقاومت ايران در پاريس، كه قرار است در 30 ژوئن امسال برگزار شود
آماده ميكنند، اكنون مردم ايران براي به ثمر نشاندن قيام خود در نيل به آزادي و
حاكميت ملي و مردمي، با استناد به تجربه قيام عليه «ديكتاتوري سابق» در جستجوي
سلاح برآمدهاند.
