سالي كه نكوست از بهارش پيداست!
عبدالرحمن مهابادي، نويسنده
و تحليلگر سياسي
اخيرا شاهد هستيم موج جديدي از تحولات بينالمللي
پيرامون مسئله ايران آغاز شده كه كنفرانس ورشو مهمترين آن است. به دنبال امريكا،
اروپا نيز موجي از تحريمها عليه رژيم را آغاز كرده كه براي رژيم يك امر غيرمنتظره
بود. ملاهاي حاكم در سال گذشته تلاش كرده بودند كه روي شكاف امريكا و اروپا بر سر
توافقنامه اتمي به نفع خود سرمايهگذاري بكنند. اما اكنون به نظر ميرسد كه اين
تلاشها از هر دو سو، يعني رژيم ايران و
اروپاييها با شكست مواجه شده و موانعي بر سر راه است كه به سادگي نميتوان آنها
را برداشت.
اروپاييها در سال گذشته با موج جديدي از
تروريسم رژيم ايران روبرو بودهاند كه نميتوانستند روي آن متمركز نباشند. زيرا
قيام مردم ايران، وضعيت در اين كشور را تغيير داده و تحولات بينالمللي را نيز
دستخوش تغيير كرده است. اگر نگاهي به طرح 12 مادهيي وزير خارجه امريكا آقاي پمپئو
در سال گذشته بياندازيم ميبينم كه از همان ايام تحولات جامعه بينالمللي سمت و
سوي جديتري گرفت كه دولتهاي غرب را مجبور ميساخت خود را با آن طرح همسو كنند. در
ابتدا اروپا عليه اين استراتژي ابراز مخالف كرد اما روند قضايا طوري شد كه اروپا
بايد از رژيم فاصله ميگرفت. عامل اصلي و ريشهيي در اين زمينه، قيام مردم در داخل
ايران است كه ادامهدار شده و رژيم نتوانسته آن را خاموش كند. پيام اعتراضات در
داخل ايران روشن است «رژيم بايد تغيير كند». موضوع دعوا بين عمامة سياه يا سفيد
آخوندها نيست. موضوع اصلي بر سر دمكراسي و آزادي است. جهان اكنون به صداي مردم
ايران براي ايجاد يك حكومت آزاد و دمكراتيك پاسخ مثبت داده است. نخستين آن، شدت
بخشيدن به تحريمهاي مرگبار عليه حاكمان تهران است. عليرغم وضعيت بد معيشتي مردم
ايران، آنها از تحريم ِحكومت ملاها خوشحال هستند با اين اميد كه هرچه زودتر از شر
ِ رژيم ايران خلاص شوند.
